‎ฉันคิดว่าสิ่งที่ดึงดูดอินเดียมาเข้ากลุ่ม
‎ความรู้สึกของการมีจุดประสงค์ร่วมกัน
‎กลุ่มดังกล่าวคือเน็กเซียม
‎และจุดประสงค์ร่วมกันของกลุ่ม ‎คือการพัฒนาตัวเอง
‎ด้วยวิธีที่ผ่านการจดสิทธิบัตร ‎ที่เรียกว่า "การสอบถามด้วยเหตุผล"
‎เพื่อ "ความสำเร็จในการบริหาร"
‎ผู้นำของกลุ่มคือชายชื่อ ‎คีธ ราเนียรี่
‎แต่คำกล่าวอ้างที่ว่าราเนียรี่ ‎เป็นผู้ที่มีไอคิวสูงเป็นอันดับต้นๆ ของโลก
‎การที่ลูกศิษย์ต้องโค้งคำนับ ‎รูปภาพของเขาบนกำแพง
‎ทั้งยังต้องเรียกเขาว่า "ท่านผู้นำ"
‎ทำให้แคทเทอรีนตกใจ
‎สุดท้ายแล้ว อินเดียมาหาฉัน
‎บอกว่า "แม่ กลุ่มนี้แหละใช่เลย"
‎และฉันอ้าปากค้าง ฉันช็อกไปเลย
‎สุดท้ายแล้วอินเดียก็บริจาคเงิน ‎หลายแสนดอลลาร์ให้เน็กเซียม
‎และถูกลากเข้าไปสู่เรื่อง
‎ที่ร้ายแรงกว่า ‎ "ความสำเร็จในการบริหาร" มาก
‎มีคนโทรมาหาฉัน
‎เธอบอกว่าในเน็กเซียม
‎ก็มีกลุ่มลับอยู่
‎และนั่นคือครั้งแรกที่ฉันได้ยินคำว่า "ดอซ"
‎ "ดอมินัส ออบซิเควียส ซอรอเรียม"
‎มันถูกโฆษณาว่าเป็นกลุ่มให้อำนาจแก่ผู้หญิง ‎แต่ว่า...
‎นั่นเป็นภาษาละติน แปลว่า ‎ "เจ้านายเหนือทาสผู้หญิง"
‎แล้วยังบอกอีกว่ามีการประทับตราผู้หญิง
‎การประทับตราเป็นส่วนหนึ่ง ‎ในพิธีเข้าร่วมดอซ
‎สมาชิกใหม่จะถูกปิดตาไว้
‎ถูกสั่งให้ถอดเสื้อผ้า
‎แล้วก็ให้นอนบนเตียงนวด
‎ผู้หญิงอีกสามคนจะกดขาและไหล่ ‎ของสมาชิกใหม่ลง
‎สมาชิกใหม่จะถูกสั่งให้พูดว่า
‎"นายท่าน โปรดประทับตราฉัน ‎โปรดสงเคราะห์ฉันที"
‎เขาบอกพวกผู้หญิงว่า ‎ตราประทับคือสัญลักษณ์แทนธาตุต่างๆ
‎แต่ที่จริงคือตัวย่อ ‎ของชื่อคีธ ราเนียรี่
‎ในอดีตที่ผ่านมา มีกลุ่มที่เหมือนเน็กเซียม ‎มากมายหลายพันกลุ่ม
‎กลุ่มที่มักถูกเรียกว่า "ลัทธิ"
‎แต่เป็นไปไม่ได้ที่จะรู้จำนวนที่แน่นอน
‎เพราะลัทธิส่วนมาก ‎ยืนกรานว่าตนไม่ใช่ลัทธิ
‎และสมาชิกส่วนใหญ่ ‎ก็ไม่รู้ตัวว่าตนสังกัดลัทธิอยู่
‎แล้วอะไรทำให้กลุ่มคนกลายเป็นลัทธิ
‎และทำไมบางกลุ่มถึงทำให้คนธรรมดา
‎ทำสิ่งที่เลวร้ายได้
‎ข้าจักเป็นพระเจ้า ‎และจักไม่มีพระเจ้าองค์อื่นเคียงข้างข้า
‎(ผลงานซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎เราอยากจะแบ่งปันความรู้นี้กับทุกคน
‎เรารู้สึกว่าใช้วิธีการใดก็ได้ที่จำเป็น
‎เพราะเราคือทายาทสวรรค์
‎และพระเจ้ารู้ว่าเราทำไปทำไม
‎วาโกจะไม่ยอมให้ความร่วมมือแก่เอทีเอฟ
‎ถ้าคุณยังดึงดันจะบุกต่อ ‎ก็ต้องมีคนเจ็บตัว
‎เขาบอกให้คุณละทิ้งครอบครัว ‎ละทิ้งตัวตนเก่าของคุณ
‎ทางรอดเดียวของคุณ ‎คือไปกับพวกเรา
‎(ลัทธิคลั่ง)
‎ความรักคือยารักษาบรรเทา
‎ในยุคนั้น พีเพิลส์ เทมเพิล ‎แตกต่างจากกลุ่มอื่น
‎ในกลุ่มมีทั้งคนผิวดำ คนผิวขาว ‎อเมริกันอินเดียน และฮิสแปนิก
‎เราล้วนเข้าร่วม เพราะมีความคิดไร้เดียงสาว่า
‎"โอเค จิมบอกว่าเขาอยากได้ยูโทเปีย ‎ฉันอยากได้ยูโทเปีย"
‎เราคิดว่าเรากำลังเข้าร่วมขบวนการ ‎เพื่อทำให้โลกดีขึ้น
‎แต่สิ่งที่พวกเขาเข้าร่วมกันจริงๆ
‎กลับเป็นสิ่งที่ทำให้โลกได้รู้จัก ‎กับลัทธิสมัยใหม่
‎ขอบคุณนะที่รัก
‎ปลายทศวรรษ 1970 ‎จิม โจนส์ผู้นำกลุ่ม
‎นำผู้ติดตามเกือบหนึ่งพันคน
‎จากพีเพิลส์ เทมเพิล ในแคลิฟอร์เนีย ‎ไปยังป่าในกายอานา
‎เพื่อสร้างโจนส์ทาวน์
‎เขาโฆษณาว่าเป็นยูโทเปียที่พึ่งพาตนเองได้
‎ไม่มีความรุนแรง ไม่มีการเหยียดเชื้อชาติ ‎ที่ระบาดหนักในอเมริกา
‎ทุกคนมีความสุขที่นี่ไหม มีความสุขไหมทอม
‎ครับ
‎ทุกคนที่นี่มีความสุข ‎แค่มองดูก็รู้
‎แต่ญาติที่เป็นกังวล ‎เริ่มกดดันเจ้าหน้าที่
‎ด้วยใบปลิวว่าด้วยเหตุร้ายที่โจนส์ทาวน์
‎บอกว่าโจนส์ใช้ "การล้างสมอง"
‎ถึงขนาดจัด "การซ้อมฆ่าตัวตายหมู่" ‎เพื่อฝึกให้พวกเขา "พลีชีพ"
‎ลีโอ ไรอั้น ส.ส.จากแคลิฟอร์เนีย ‎บินไปที่กายอานาเพื่อสืบสวน
‎และไม่ได้กลับมาอีกเลย
‎สายไปแล้ว
‎(เสียงจิม โจนส์)
‎ส.ส.คนนั้นตายแล้ว ‎สภาตายแล้ว
‎ถ้าเราอยู่อย่างสงบไม่ได้ ‎งั้นมาตายอย่างสงบดีกว่า
‎ภาพของผู้เสียชีวิตเกือบหนึ่งพันคน
‎การฆาตกรรมและฆ่าตัวตายหมู่ ‎ที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์สมัยใหม่
‎ทำให้คนทั้งโลกหวาดกลัว
‎สมาชิกลัทธิที่เชื่อทุกสิ่งที่จิม โจนส์พูด
‎ได้ฆ่าตัวตาย
‎บางคนโดนยิงตาย ‎แต่ส่วนมากดื่มยาพิษตาย
‎มีขวดโพแทสเซียมไซยาไนด์เปล่าๆ อยู่
‎ครอบครัวดื่มยาพิษไปด้วยกัน
‎ในหมู่ศพก็มีศพของผู้ก่อตั้งผู้บ้าคลั่ง
‎บาทหลวงจิม โจนส์
‎โจนส์บอกพวกเขา
‎ "ถึงเวลาแล้วที่เราจะไปพบกันในชาติภพหน้า"
‎กลุ่มที่เรียกว่าลัทธิ
‎นำโดยผู้นำที่มีเสน่ห์
‎พร้อมความเชื่อแบบสุดโต่ง ‎และผู้ติดตามที่บ้าคลั่ง
‎มีอยู่ในเกือบทุกประเทศทั่วโลก
‎แต่ความเสียหายขนาดที่เกิดขึ้นในโจนส์ทาวน์
‎ทำให้คำว่า "ลัทธิ" ‎มีความหมายใหม่อันน่าสยดสยอง
‎และผลักดันให้นักสังคมศาสตร์ในสหรัฐฯ
‎ติพิมพ์งานวิจัยที่พยายามจะให้นิยาม
‎ว่ากลุ่มที่เป็นอันตรายเหล่านี้ ‎มีอะไรร่วมกัน
‎นักวิจัยสรุปว่ามี ‎ลักษณะร่วมกันสามประการ
‎ลัทธิเป็นกลุ่ม ‎หรือขบวนการทางสังคม
‎ที่นำโดยผู้นำที่มีเสน่ห์
‎ที่เป็นเผด็จการ
‎และต้องการให้สาวก ‎บูชาตนเยี่ยงเทพเจ้า
‎เราถูกสอนให้เชื่อว่า ‎คำพูดของเขา
‎คือพระวจนะของพระเจ้า
‎ใน "ชุมชน" อย่างที่เราเรียกกัน
‎เขาคืออำนาจของพระเจ้า
‎ส่วนประกอบหลักที่สองของลัทธิ
‎ในกลุ่มจะมีโครงการปลูกฝังความเชื่อ
‎บางครั้งเรียกว่า "การปฏิรูปความคิด"
‎หรือการควบคุมจิตใจ
‎มันเหมือนว่าคัมภร์ไบเบิล ‎เป็นระบบปฏิบัติการ
‎แล้วเขาก็เอาโปรแกรมต่างๆ ของเขา ‎ไปใส่ไว้เพิ่ม
‎แล้วผู้คนก็ยอมรับมันกลายๆ
‎เพราะพวกเขายอมรับในไบเบิล ‎ก็เลยไม่ควรกังขาไบเบิล
‎พวกเขาก็เลยต้องเชื่อมัน
‎มันมีการฉวยผลประโยชน์
‎ไม่ว่าจะทางเพศ ทางการเงิน
‎มีการฉวยผลประโยชน์จากสมาชิก
‎เมื่อไหร่ก็ตามที่ซัน มยุง มูน ‎ต้องการตัวพ่อแม่ของผม
‎ให้ไปทำภารกิจหรือทำอะไรบางอย่าง
‎ความต้องการของผู้นำลัทธิ ‎ย่อมต้องมาก่อนลูกๆ
‎แบบว่าพ่อผม...
‎ตอนที่ผมยังเด็ก พ่อแทบไม่ได้อยู่ติดบ้านเลย
‎แต่คำนิยามลัทธิเช่นนี้ ‎กลับมีปัญหาเล็กๆ อยู่ข้อหนึ่ง
‎มันเป็นการตัดสินจากคุณค่า ‎มากกว่าเป็นคำที่นำไปใช้ได้เลย
‎ศาสดาของศาสนาหลักๆ ทุกศาสนา ‎ถือว่าเป็นผู้นำที่มีเสน่ห์ได้
‎จริงๆ แล้ว มุกตลกที่ใหญ่ที่สุด ‎ในวงการศาสนศึกษา
‎คือ "ลัทธิบวกเวลา เท่ากับศาสนา"
‎คำว่า "คัลท์" มาจากภาษาละติน "คัลทัส"
‎ซึ่งแปลว่า "การไถดินหรือเพาะปลูก"
‎และในยุคโบราณ คำนี้ก็ใช้เพื่ออธิบาย
‎การบูชายัญ เครื่องสังเวย และอนุสาวรีย์ ‎ที่สร้างขึ้นเพื่อให้เหล่าทวยเทพพอใจ
‎ในเวลาต่อมา ‎มันแปลว่าศาสนานอกรีตทุกศาสนา
‎จักรวรรดิโรมันเรียก ‎ศาสนายูดาห์ว่าเป็นลัทธิ
‎บางคนเรียกศาสนาอิสลามบางนิกาย ‎ว่าเป็นลัทธิ
‎ในทุกวันนี้ นักวิชาการส่วนมากชอบใช้คำว่า ‎"ขบวนการศาสนาใหม่" หรือ "เอ็นอาร์เอ็ม"
‎หลายขบวนการก็เกิดขึ้นมา ‎ไม่ได้เพื่อฉวยประโยชน์ผู้ติดตาม
‎แต่เพื่อช่วยให้พวกเขารอด ‎เมื่อต้องเผชิญกับภัยภายนอก
‎ความรู้สึกของการรวมตัวเป็นกลุ่มก้อน ‎ถูกโจมตีจากโลกภายนอก
‎และหนทางเดียที่จะกอบกู้ตัวตนของคนคนหนึ่ง
‎คือการมารวมตัวกันภายใต้การนำ ‎ของผู้มีอำนาจที่มีเสน่ห์
‎แล้วก็สร้างตัวเองใหม่หมดจด
‎เยซูชาวนาซาเร็ธมีชีวิตอยู่
‎ในช่วงที่มีความปั่นป่วน ‎ทางการเมืองและสังคมมากที่สุด
‎ในประวัติศาสตร์ของตะวันออกกลาง
‎คงพอเห็นภาพนะครับ
‎และพระเยซูก็เป็นผู้มาโปรดผู้หนึ่ง ‎จากนับสิบราย
‎ที่เรารู้จัก
‎ขบวนการศาสนาใหม่ต่างๆ ถือกำเนิดขึ้น ‎เพื่อช่วยให้มนุษย์ผ่านพ้นช่วงที่ปั่นป่วน
‎ในอดีตที่ผ่านมา
‎ในยุโรป มีขบวนการศาสนาใหม่มากมาย ‎เกิดขึ้นในยุคเรอเนสซองซ์
‎เพื่อเป็นการโต้กลับศาสนากระแสหลัก
‎ในอินเดีย กลุ่มศานาเหล่านี้ ‎เติบโตมาจากความปั่นป่วนในสังคม
‎จากการเปลี่ยนผ่านสู่สังคมเกษตรกรรม
‎และเพื่อตอบโต้การล่าอาณานิคมของอังกฤษ
‎แต่มีอยู่ประเทศหนึ่ง ‎ที่อ้าแขนรับศาสนาใหม่ๆ
‎ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งประเทศมา
‎ย้อนไปยังทศวรรษ 1600
‎อาณานิคมอเมริกันขึ้นชื่อ
‎ว่าเป็นแหล่งพักพิงที่ปลอดภัย ‎สำหรับผู้เชื่อในศาสนาสุดโต่ง
‎ซึ่งมีพื้นที่เล็กๆ ในอเมริกา
‎ที่ถูกยึดเป็นที่เฉพาะ ‎สำหรับศาสนาใหม่ที่แรงกล้านี้
‎ที่ดินผืนหนึ่งที่ยาวจาก ‎อัลบานีถึงบัฟฟาโล
‎เรียกว่า "เขตเบิร์นโอเวอร์"
‎เขตเบิร์นโอเวอร์กลายเป็น ‎จุดกำเนิดของนิกายมอรมอน
‎ของนิกายเซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์
‎ของเจตนิยม
‎และการเคลื่อนไหวทางสังคม การเมือง ‎และศาสนา อีกมากมายหลายรูปแบบ
‎เมื่อคุณเข้าไปข้องแวะกับศาสนาเหล่านี้
‎ก็ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมี ‎ความเป็นการเมืองเข้ามาเกี่ยวข้อง
‎เจมีม่า วิลคินสัน เป็นหนึ่งในศาสดา ‎จากพื้นที่นั้น
‎เธอป่วยเป็นไข้รากสาดน้อยจนเกือบตาย ‎แต่ก็รอดมาได้
‎เพื่อที่จะประกาศว่าตัวเธอ ‎เป็นพระจิตกลับชาติมาเกิดใหม่
‎ชื่อว่า "เพื่อนสากลสาธารณะ"
‎มันคงเป็นครั้งแรก
‎ที่ชาวอเมริกันส่วนมากได้เห็น ‎ผู้หญิงมาเทศนาหรือพูดในที่สาธารณะ
‎เหตุการณ์เช่นนี้
‎ที่ผู้คนรู้สึกว่าได้ฟังพระวจนะของพระเจ้า ‎รู้สึกว่าพระเจ้าเสด็จลงมา
‎โดยเนื้อแท้แล้วไม่ได้เกี่ยวข้องกับศาสนา
‎รูปแบบเช่นนี้เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‎และแพร่กระจายออกไปนอกเขตเบิร์นโอเวอร์
‎ไปยังนครนิวยอร์กในช่วงทศวรรษ 1930
‎ที่ซึ่งคนนับหมื่น ‎ถือว่าชายที่ชื่อว่า "หลวงพ่อดีไวน์"
‎เป็นพระเจ้าเดินดิน
‎ถึงมวลมนุษยชาติ ข้ากำลังถ่ายทอดอยู่
‎เราต้องเข้าใจก่อนว่าหลวงพ่อดีไวน์
‎เป็นผู้บุกเบิกคนแรกๆ ‎ของขบวนการสิทธิพลเมือง
‎ผู้ติดตามยุคแรกๆ ของหลวงพ่อดีไวน์
‎มีส่วนร่วมในการประท้วง ‎และการล่ารายชื่อ
‎และแคมเปญการเขียนจดหมาย ‎ที่ยืนหยัดในเรื่องสิทธิพลเมือง
‎ในช่วงเวลาที่การเรียกร้องเรื่องนั้น ‎เงียบมากๆ ในวิถีชีวิตคนอเมริกัน
‎แต่การเรียกร้องนั้นก็ขยายตัว
‎และเริ่มต้นยุคใหม่ ‎ของความวุ่นวายทางสังคม
‎ด้วยความตึงเครียดระหว่างเชื้อชาติ ‎ที่กลายเป็นความรุนแรง
‎และการลอบสังหารทางการเมือง ‎ครั้งแล้วครั้งเล่า
‎หลายคนเริ่มกังขาว่า ‎สงครามเวียดนามนั้นถูกต้องหรือไม่
‎ความไว้ใจในรัฐบาลของชาวอเมริกา ‎ดิ่งลงเหว
‎และอานุภาพการทำลายล้าง ‎ของอาวุธนิวเคลียร์ที่ตามหลอกหลอน
‎ทำให้คนทั้งประเทศ ‎รู้สึกว่าโดนข้าศึกปิดล้อม
‎มันผลักดันห้คนรุ่นหนึ่ง ‎ออกไปตามหาชุมชนแบบใหม่ๆ
‎และหาความหมายใหม่ๆ ให้ชีวิต
‎และสิ่งที่เราเห็นในตอนนั้น
‎คือการที่มีบุคคลที่มีเสน่ห์เหล่านี้เพิ่มขึ้น
‎บ้างก็เป็นอเมริกัน
‎หลายคนก็ใช้ธรรมเนียมจากฝั่งตะวันออก
‎โดยเฉพาะในอินเดีย
‎ "เราเป็นไม่กี่คนที่มีคุณธรรม"
‎ "เรารู้คำตอบ"
‎และความรู้นั้นเป็นยาแก้ ‎ช่วงเวลาที่ปั่นป่วนที่เราอาศัยอยู่กัน
‎แต่ความรู้นั้น บางครั้งก็มาพร้อมเงื่อนไข
‎การค้นหาความหมายในรูปแบบอื่น
‎พวกสิ่งที่มีรากฐานเหล่านั้น ‎มีความดึงดูดที่ทรงพลังมาก
‎และบางครั้ง ผู้คนก็เริ่มมา
‎ขนาดที่ตัวผู้นำเอง ‎ก็เชื่อในความดึงดูดนั้น
‎แต่มันก็มีแนวโน้มในธรรมชาติมนุษย์
‎ที่อุดมคตินิยมอาจกลายเป็น ‎เผด็จการนิยมไปได้อย่างง่ายมากๆ
‎ความยอมรับทางศาสนา ‎ที่ทำให้ประเทศเติบโต
‎ก้าวเพื่อเปลี่ยนชีวิตสิ
‎ทำให้ชาวอเมริกันนั้นอ่อนไหวต่อ ‎การควบคุมเป็นพิเศษ
‎ขนาดหลวงพ่อดีไวน์ยังถูกกล่าวหา
‎ว่าฉวยโอกาสทางการเงิน ‎จากผู้ติดตามของเขา
‎รวมถึงการโน้มน้าวให้ผู้ติดตาม ‎ซื้อโรงแรมให้เขา
‎และหลอกลวงเอามรดกจากผู้หญิงคนหนึ่ง
‎และชายคนหนึ่งก็เฝ้าดูเรื่องนี้ ‎แล้วก็จดบันทึกบทเรียนไว้
‎จิม โจนส์
‎เขาศึกษาหลวงพ่อดีไวน์
‎เพื่อดูวิธีการที่หลวงพ่อดีไวน์ ‎ก่อตั้งชุมชน
‎ความปรารถนาที่จะเรียนรู้จากดีไวน์ของโจนส์
‎ปรากฏในมินิซีรีส์ทางโทรทัศน์ เมื่อปี 1980
‎นั่นเจมส์ เอิร์ล โจนส์ ‎เล่นเป็นหลวงพ่อดีไวน์
‎แต่ท่านจะทำให้ขบวนการอย่างนี้ยั่งยืน ‎ได้อย่างไร
‎แล้วโมเสสบุตรข้า ‎จัดการฝูงแกะของเขาอย่างไรล่ะ
‎แล้วต้องแลกด้วยอะไร
‎ขอแล้วเจ้าจะได้รับ บุตรของข้า
‎ขอแล้วเจ้าจะได้รับ
‎จิม โจนส์ นำการอุทธรณ์ ‎ต่อความยุติธรรมในสังคมบางส่วน
‎ที่ฝังอยู่ในข้อความของหลวงพ่อดีไวน์
‎แล้วเขาก็ใช้เพื่อดึงดูดคนในช่วงแรก
‎แล้วก็ควบคุมคนในช่วงหลัง
‎แล้วนั่นคือตอนที่การควบคุม ‎กลายเป็นการทำลายล้าง
‎นั่นคือตอนที่กลุ่มกลายเป็นลัทธิ
‎ตามที่นักสังคมศาสตร์กล่าวไว้
‎มันก็ไม่เชิงว่าเป็นเรื่องของระบบความเชื่อ
‎มันเกี่ยวกับพฤติกรรมของกลุ่ม
‎และแนวทางที่กลุ่มใช้วิธิการต่างๆ ‎เพื่อสร้างอิทธิพลและควบคุม
‎เพื่อควบคุมและฉวยผลประโยชน์จากสมาชิก
‎ชาร์ลส์ แมนสัน โน้มน้าวให้ผู้ติดตามของเขา ‎ฆ่าคนเก้าคน
‎เพื่อพยายามยุยงให้เกิดสงครามเชื้อชาติ
‎โชโค อาซาฮาระ สั่งให้ผู้ติดตามของเขา ‎ปล่อยแก๊สซารินในรถไฟใต้ดินโตเกียว
‎ฆ่าคนไป 13 คน
‎และมาร์แชลล์ แอปเปิ้ลไวต์ แห่งเฮเวนส์เกต ‎โน้มน้าวผู้ติดตามของเขาด้วยเรื่องนี้
‎ในบางครั้ง เมื่อสาวกศรัทธามากพอ
‎ผู้นำก็จะพาไปสู่ขั้นถัดไป
‎นำพาชีวิตให้พ้นจากขั้นวิวัฒนาการปัจจุบัน
‎ไปสู่ระดับขั้นวิวัฒนาการถัดไป
‎ซึ่งทำให้หลายคนตอนตัวเอง ‎แล้วก็ฆ่าตัวตาย
‎โดยที่เชื่อว่าจะทำให้ตัวเอง ‎ขึ้นไปอยู่ในภพภูมิที่ดีกว่า
‎ความพิศมัยกับลัทธิที่ไม่รู้จบ
‎เกิดมาจากปริศนาของวิธีการ ‎ที่ผู้นำลัทธิต่างๆ สามารถควบคุมได้เบ็ดเสร็จ
‎สิ่งที่พวกนั้นใช้คือจิตวิทยาสังคมพื้นฐาน
‎พวกนั้นใช้เทคนิคการโน้มน้าวและควบคุมทั่วไป
‎เพื่อเป็นการบริการสังคม ‎เราขอนำเสนอ
‎ปัจจัยทั้งเจ็ดที่นักสังคมศาสตร์บอกว่า ‎อาจนำไปสู่การปลูกฝังความเชื่อให้เข้าลัทธิ
‎หมายเลขหนึ่ง
‎คุณอยู่ในช่วงเวลาเปลี่ยนผ่าน ‎ที่อาจยากลำบาก
‎ผมเป็นนักแสดงที่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จ ‎ที่หิวโหย
‎ตอนที่ผมอายุ 20 กว่าปี ‎ในนิวยอร์ก
‎พอคุณอยู่ในสภาพที่อ่อนไหวแบบนั้น
‎คุณก็เปิดกว้างที่จะลองอะไรใหม่ๆ มากกว่า
‎อาจดึงโฆษณามาจากกระดานข่าว
‎ที่เขียนว่า "มาเข้าชั้นเรียนโยคะนี่สิ"
‎การทำสมาธิครั้งแรกเริ่มข้น ‎และผมรู้สึกถึงประสบการณ์
‎ของความรักและความผูกพัน ‎ระลอกแล้วระลอกเล่า
‎ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการชักชวนแบบเนียนๆ
‎ผมทำแบบสอบถาม
‎แค่คำถามเรื่องชีวิตและจักรวาล ‎ "คุณมีความสุขไหม"
‎พอคุณเริ่มก้าวแรกนั้นไป
‎ไปร่วมการพบปะพูดคุย ‎หรือกลุ่มทำสมาธิหรือศึกษาไบเบิลครั้งแรก
‎พวกผู้ชักชวนก็จะมีโอกาส ‎ชวนให้คุณกลับมาอีก
‎แล้วจากนั้นมันก็เป็นกระบวนการเลย
‎เราจะสนับสนุนให้พวกเขา ‎ไปยังศูนย์ฝึกสมาธิในป่านี้
‎ที่เราจะได้ปลูกฝังความคิดพวกเขาต่อ
‎นี่คือก้าวแรกสู่การสร้างความเป็นจริงใหม่
‎เราถูกเก็บไว้ในสภาพแวดล้อมแบบปิดนี้
‎ไม่มีหนังสือ ทีวี หรือภาพยนตร์จากภายนอก
‎เพื่อปกป้องเรา ‎จากสิ่งที่พ่อแม่ของฉันคงเรียก
‎ว่าเป็นสิ่งแปดเปื้อนของโลก
‎เมื่อเวลาผ่านไป คุณก็จะถูก ‎ห้อมล้อมแน่นหนาขึ้นเรื่อยๆ
‎ในสิ่งที่ฉันเรียกว่า ‎ระบบการผนึกตนเอง
‎จนกว่าความสัมพันธ์ที่สำคัญที่สุดของคุณ ‎จะเป็นความสัมพันธ์กับ "ผู้นำที่รัก"
‎พวกเขาจะให้ซัน มยุง มูน ‎และ หรือสมาชิกครอบครัวของเขาออกมา
‎"ท่านสุภาพสตรีและท่านสุภาพบุรุษ ‎บุพการีที่แท้จริงของมนุษยชาติ
‎บาทหลวงซัน มยุง มูน"
‎คุณอยู่ในกลุ่มที่ค้นพบคำตอบแล้ว
‎และคุณมีผู้นำคนนี้ ‎ซึ่งเป็นผู้นำคนเดียว
‎ซึ่งเป็นคนเดียว ‎ที่พาคุณไปบนเส้นทางนี้ได้
‎สิ่งอื่นๆ คนอื่นๆ นั้นผิดหมด
‎ทุกเช้าวันอาทิตย์ตอนตีห้า
‎เราก็จะโค้งคำนับรูปภาพ ‎ของบาทหลวงและคุณนายมูน
‎เขาบอกให้เรา
‎ให้รักบาทหลวงและคุณนายมูน ‎ดั่งพ่อแม่ของเรา
‎แต่รักให้มากกว่าพ่อแม่ของเราอีก
‎ผู้นำมักจะสร้างความเป็นหนึ่งเดียว ‎โดยการสร้างศัตรูภายนอก
‎เขาบอกกับฉัน ‎"คุณจะถูกข่มขืน คุณจะถูกซ้อม
‎คุณจะถูกทิ้งไว้ในหนองน้ำ"
‎เขาพูดสิ่งเลวร้ายทั้งหมดนี่ ‎ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันออกจากกลุ่ม
‎เพราะว่าโลกเป็นที่ที่เลวร้าย
‎นั่นคือคุณวิ่งเข้าหาคำแนะนำของผู้นำลัทธิ
‎คุณเอาแต่ปฏิเสธความสามารถ ‎ในการใช้เหตุผลของตัวเอง
‎คุณไม่ใช้เหตุผลอีกต่อไป
‎คนที่อยู่ในสภาวะการรู้คิดไม่ลงรอยกันเช่นนี้
‎ก็จะเลือกเชื่อลัทธิ เลือกเชื่อผู้นำลัทธิ
‎ซ้ำๆ อยู่แบบนั้น
‎ซึ่งนำเราไปสู่วิธีสำคัญ ‎ที่ผู้นำลัทธิขยายการควบคุมของตน
‎การใช้แรงกดดันจากคนรอบข้าง
‎ความปรารถนาพื้นฐานของมนุษย์ ‎ที่จะเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม
‎มีอำนาจเหนือกว่า ‎การรับรู้ความเป็นจริงของเราได้
‎ในปี 1951 นักจิตวิทยาสังคม โซโลมอน แอช ‎ได้สาธิตเรื่องนี้
‎โดยการพานักเรียนหลายคนมานั่งในห้อง
‎มีเพียงคนเดียวเท่านั้น ‎ที่ไม่รู้เรื่องการทดลองนี้
‎ภารกิจของคุณเรียบง่ายมาก
‎คุณจะมองที่เส้นทางด้านซ้าย
‎แล้วก็ดูว่าเส้นไหนทางด้านขวา
‎ที่มีความยาวเท่ากัน
‎- สอง ‎- สอง
‎สอง
‎ร้อยละ 75 ของผู้ร่วมทดสอบ ‎ตอบตามเสียงส่วนใหญ่
‎แม้จะเห็นได้ชัดว่าเป็นคำตอบที่ผิด
‎แรงกดดันจากการไม่อยากแตกกลุ่มนี้เอง
‎ที่ผู้นำลัทธิใช้ควบคุมสมาชิก
‎ในทางหนึ่ง นั่นคือสิ่งที่เขาทำ ‎ในวันสุดท้ายที่โจนส์ทาวน์
‎เขายุยงให้เกิดจลาจล
‎แล้วเขาก็ถอยมา ‎แล้วให้แรงกดดันจากคนรอบข้างจัดการ
‎ทั้งหมดเพื่อรับใช้ความคิดแปลกๆ ‎ของคนที่น่าจะเป็นโรคจิตหลงตัวเอง
‎เขาบอก "คุณอยู่โดยไม่มีผมไม่ได้หรอก
‎งั้นในเมื่อผมจะตายแล้ว ‎คุณก็จะต้องตายด้วย
‎ชีวิตคุณไม่ได้สำคัญขนาดนั้น ‎เพราะชีวิตผมต่างหากที่สำคัญยิ่ง"
‎ตอนที่เด็กๆ ทุกคนอยู่ข้างนอกศาลา
‎เขาก็ให้เลขาและบรรดาเมียเก็บ ‎ตามออกไป
‎แล้วก็ฉีดพิษเข้าไปในปากเด็ก
‎พอเขาเริ่มฆ่าพวกเด็กๆ
‎ไม่มีพ่อแม่คนไหนจะนั่งเฉยอยู่ได้
‎ทั้งที่ลูกตัวเองนอนตาย ‎อยู่ห่างไปสามเมตร
‎ไม่มีพ่อแม่คนไหนที่คิดว่าตนจะกลับไป ‎ใช้ชีวิตปลอดมลทินในสหรัฐฯ ได้
‎ในปัจจุบัน ภัยคุกคามที่แตกต่างไป
‎ผลักดันให้ผู้คนออกตามหา ‎ความหมายใหม่ๆ ให้ชีวิต
‎มีการระบาดของการโดดเดี่ยวทางสังคม
‎ร้ายแรงขนาดที่ได้รับการยอมรับ ‎ว่าเป็นภัยต่อสาธารณสุขในหลายประเทศทั่วโลก
‎ผู้เชี่ยวชาญการแพทย์เชื่อว่า
‎ความเหงากำลังกลายเป็นวิกฤติสาธารณสุข ‎ใหม่ล่าสุดของออสเตรเลีย
‎ความเหงาระบาดหนักในอเมริกา
‎รัฐบาลได้แต่งตั้งรัฐมนตรีเพื่อรับมือความเหงา
‎มีคนอายุช่วงวัยกลางคน ‎ราวแปดถึงเก้าแสนคน
‎ที่ได้ถอนตัวเองจากสังคมโดยสิ้นเชิง
‎คนเราไม่ได้เป็นสมาชิกของชุมชนใดๆ ‎มาตั้งแต่เกิด
‎ไม่ว่าจะเป็นในระดับครอบครัว ‎ในระดับโบสถ์
‎ในระดับละแวกบ้าน
‎เมื่อคนเรานับถือศาสนากันน้อยลง
‎เข้าร่วมชุมชนทางศาสนากันน้อยลง
‎ชุมชนเสมือนจริงก็เข้ามาถมช่องว่างนั้น
‎สิ่งที่อินเทอร์เน็ตได้ทำ
‎คือทำให้นิยามของชุมชน ‎ไม่ผูกติดอยู่กับตำแหน่งที่ตั้งอีกต่อไป
‎นี่นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์มนุยชาติ
‎เราตามหากลุ่มที่มีขนาดเล็กมากในทางสถิติ ‎ก็แต่ใหญ่พอสำหรับเรา
‎กลุ่มคนที่ชอบอะไรเหมือนๆ กัน
‎กลุ่มคนที่คิดเหมือนเรา ‎ที่ส่งเสริมตัวตนของเรา
‎มันนำไปสู่ผู้นำออนไลน์รุ่นใหม่
‎ที่ใช้เครื่องมือจากโซเชียลมีเดีย เพื่อดึงดูด ‎ผู้ติดตามอย่างแรงกล้าในโลกเสมือนจริง
‎คุณจะรู้สึก
‎เหมือนคุณมีมือของคุณเองในดินปั้นของคุณ
‎เพราะว่าคุณมี
‎ที่เดียวที่คุณจะพบสิ่งที่คุณตามหาอยู่
‎คือในตัวคุณเอง
‎คุณจะยอมรับตัวเองอย่างที่คุณเป็น ‎ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์
‎ถ้าคนอื่นไม่ชอบ ก็แย่หน่อยนะ ‎แต่จะไปไหนก็ไป
‎คุณสามารถกระจายข้อมูล ‎สู่ผู้ติดตามได้มากมายอย่างรวดเร็ว
‎ถ้าคุณแค่อยู่ในห้องของคุณ ‎และไม่มีการเชื่อมต่อทางสังคม
‎คุณทำได้โดยอาศัยโครงข่าย ‎ขนาดมหึมาของอินเทอร์เน็ต
‎เพื่อตามหาชุมชนได้ทุกรูปแบบ
‎และความรู้สึกในการส่งเสริม ‎อาจทรงพลังมากๆ
‎ทีล สวอน ‎เป็นหนึ่งในผู้นำแบบนั้น
‎บางคนก็ใช้โรคซึมเศร้า ‎เพื่อเป็นวิธีในการเลี่ยงการฆ่าตัวตาย
‎เธอดึงดูดผู้ติดตามได้มากมาย
‎โดยการเสนอคำแนะนำสุดอื้อฉาว ‎แก่ผู้ป่วยและผู้โดดเดี่ยว
‎การฆ่าตัวตายคือการกดปุ่มรีเซ็ต
‎มันไม่ใช่การตัดสินใจที่ดีหรือแย่ในตัวมันเอง
‎บางคนกล่าวหาว่าทีล ‎เป็นผู้นำลัทธิออนไลน์
‎ซึ่งเธอได้ปฏิเสธ
‎ถึงแม้เธอจะยอมรับว่าเธอมี ‎ "สูตรสำเร็จสำหรับลัทธิ"
‎"คนเหล่านี้สิ้นหวัง ‎พวกเขาต้องการคำชี้แนะจากฉัน
‎พวกนั้นจะทำทุกอย่างที่ฉันบอก"
‎และคุณสมบัติที่มาพร้อมกับ ‎สังคมออนไลน์ในปัจจุบัน
‎อาจทำให้คนที่เสี่ยงนั้นหลงทางได้
‎คุณดูวิดีโอหนึ่ง ‎แล้วยูทูบก็จะเสนอวิดีโออื่นๆ
‎และบ่อยครั้งที่มันอาจนำไปสู่ความสุดโต่งได้
‎และพื้นที่ออนไลน์มากมาย
‎อย่างกระดานข้อความ
‎สามารถสร้างชุมชนที่เหมือนลัทธิ ‎โดยไม่จำเป็นต้องมีผู้นำเลย
‎ขบวนการทางเลือกเหล่านี้ได้ให้คำตอบ
‎ให้ที่พำนัก
‎ให้คนคอยรับฟัง
‎กลุ่มเสี่ยงที่อยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านของชีวิต ‎อาจพบเนื้อหาเหล่านี้ได้ง่าย
‎บ่อยครั้งจะมีเนื้อหาชักชวนแบบเนียนๆ ‎ที่ไม่สุดโต่งเท่าไหร่
‎เหมือนเว็บบอร์ดที่ผู้ชายบ่น ‎เรื่องความหงุดหงิดทางเพศ
‎ที่สามารถดึงผู้คนเข้าสู่ความจริงใหม่
‎ถูกบ่อนทำลายโดยศัตรูภายนอก
‎และถูกกดดันจากคนรอบข้าง
‎ผู้ชายคนอื่นๆ ยุให้พวกตนล้างแค้น
‎แค่เพราะพวกนั้นไม่มีพื้นที่ในโลกจริง
‎ไม่ได้ทำให้ลัทธิในยุคนี้ทรงพลังน้อยลง
‎ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฉากอันน่าสยอสยองเหล่านี้ ‎ก็ปรากฏต่อสายตาคนทั่วโลก
‎เอลเลียต โรเจอร์ มือปืนผู้กราดยิงคน ‎ที่ซานตาบาร์บารา ได้ทิ้งคำขู่ไว้ในโลกออนไลน์
‎เขาแทงหรือยิงคนตายไปหกคน
‎เว็บบอร์ดเหล่านี้ทำให้เกิด ‎เหตุรุนแรงในโลกจริง
‎รถตู้คันหนึ่งพุ่งชนคนที่สัญจรไปมา ‎บนถนนที่คนพลุกพล่านที่สุดในโทรอนโต
‎ "อินเซล" เป็นชุมชนออนไลน์
‎ที่คับข้องใจต่อชีวิตรักของตนกับผู้หญิง
‎ไม่กี่นาทีก่อนการโจมตีในโทรอนโต
‎ชายที่ก่อเหตุ โพสต์ข้อความเรียกถึงโฟร์แชน
‎ซึ่งเป็นเว็บบอร์ด
‎โดยเรียกมันว่า "จ่า"
‎เหมือนว่ามันเป็นทหารผู้บัญชาการเขา
‎มีเหตุการณ์กราดยิงที่มัสยิดในนิวซีแลนด์
‎ฆ่าผู้คนไปหลายสิบคน
‎โดยที่มือปืนทำการถ่ายทอดเหตุการณ์สด ‎บนโซเชียลมีเดีย
‎และผู้ก่อเหตุในนิวซีแลนด์ ‎โม้ไว้กับชุมชนออนไลน์ของเขา
‎เรื่องการฆาตกรรมหมู่
‎ซึ่งได้รับการสนับสนุนอย่างกระตือรือร้น ‎จากสมาชิกในชุมชน
‎ซึ่งติดอยู่ในโลกคู่ขนานโดยสมบูรณ์ ‎เหมือนลัทธิในโลกความเป็นจริง
‎ลัทธิออนไลน์เหล่านี้ทำให้ผู้คน
‎ที่เชื่อว่าตนไม่ได้รับการยอมรับ ‎หรือถูกขับออกจากวัฒนธรรมหลัก
‎ได้มีเรื่องเล่าทางเลือกให้ยึดถือ
‎ไม่ว่าเรื่องเล่าทางเลือก ‎จะสร้างขึ้นในโลกออนไลน์หรือโลกจริง
‎ไม่ว่าจะเพื่อความยุติธรรมในสังคม
‎หรือเพื่อตัวตนที่ดีกว่า ‎มีความสุขกว่า ประสบความสำเร็จกว่า
‎ทั้งหมดก็ใช้วิธีเดียวกันในการควบคุม
‎และทั้งหมดก็หนีออกมาได้ยากมาก
‎การออกจากลัทธินั้นยากมาก ‎เพราะลัทธิคือโลกทั้งใบของคุณ
‎เมื่อเวลาผ่านไป สมาชิกลัทธิส่วนมาก ‎ก็จะลาออกไปเอง
‎มักเป็นตอนที่สมาชิกพบว่า
‎ผู้นำผู้ดีเลิศประเสริฐศรี ‎ก็ไม่ได้ดีเลิศขนาดนั้น
‎บ่อยครั้งมากๆ
‎ที่เขาจะพูดถึงวันสิ้นโลก
‎ถ้าคุณดูจากประวัติของเขา ‎เขาก็เอาแน่เอานอนไม่ได้เลย
‎หรือพอพวกเขาค้นพบว่า ‎ผู้ชี้ทางสู่ชีวิตมีคุณธรรม
‎นั้นมือถือสากปากถือศีล
‎ทุกคนสาบานว่าจะละเว้นจากการร่วมเพศ
‎แสร้งทำเป็นรักษาคำสาบานไว้
‎ตัวมุกทานันดาเอง
‎ผมมารู้ทีหลัง
‎ว่าเขาเป็นนักล่วงละเมิดทางเพศตัวยง ‎ที่บ้าคลั่งมากๆ
‎หรือตอนที่ความเป็นจริงที่สร้างขึ้นมีรอยร้าว
‎พ่อของฉันเสีย
‎พวกผู้นำอนุญาตให้ฉันไปงานศพได้
‎แค่ได้ออกมาจากสภาพแวดล้อมเดิมๆ
‎และมองดูสิ่งรอบตัวจากมุมมองที่ต่างไป
‎ฉันบอก "ฉันต้องไปจากที่นี่
‎ฉันต้องพาลูกๆ ไปจากที่นี่"
‎ความคิดที่ว่าจะออกจากลัทธิ ‎แล้วกลับสู่โลกใบเดินนั้น
‎มันน่ากลัวมากๆ
‎จำได้ว่าฉันไม่กล้าข้ามถนน
‎เพราะฉันกลัวว่า ‎พระเจ้าจะเอาชีวิตฉัน
‎มันยาก เพราะคุณไม่ชินกับการตัดสินใจ ‎ด้วยตัวเอง
‎ประมาณ 7-8 ปีก่อน ‎ผมอยู่ในชมรมอ่านหนังสือ
‎และมันกระตุ้นความเจ็ดปวด เพราะมันแบบ ‎ "คุณคิดยังไงกับหนังสือเล่มนี้"
‎ผมรู้สึกปั่นป่วน แทบพูดอะไรไมออก
‎ก็เลยเลิกไปชมรมนั่น
‎ผู้คนที่ผมรัก สิ่งที่ผมเชื่อ
‎จู่ๆ ก็ถูกพิสูจน์ว่าเป็นเรื่องหลงผิด
‎คุณก็จะเกลียดตัวเองกลายๆ ‎เพราะเรื่องนั้น
‎มันจะเป็นเรื่องที่เหนื่อยมาก
‎และหวังว่าคนคนนั้นจะมี ‎พื้นที่ปลอดภัย
‎ที่จะสร้างชีวิตตัวเองใหม่
‎การจับกุมและตัดสินโทษคีธ ราเนียรี่
‎ช่วยให้แคทเทอรีนและอินเดีย อ็อกเซนเบิร์ก ‎ได้เริ่มกระบวนการการฟื้นฟูอันยาวนาน
‎สุดท้ายแล้วเราก็กลับมาอยู่ด้วยกันโดยสมบูรณ์
‎มันเป็นกระบวนการ
‎เธอเข้าใจว่ามันมีผลกระทบกับเธอ
‎และเธอไม่ได้เสียผู้เสียคน
‎แต่ว่าเธอก็ไม่ได้ไร้รอยแผลเสียทีเดียว
‎ส่วนหนึ่งของผม ‎ที่ผมพยายามจะกำจัด
‎พวกมันเริ่มกลับมา
‎มันอาจฟังดูไร้สาระ
‎แต่ผมเริ่มไปดูนก
‎นั่นคืองานอดิเรกของตัวตนเก่าของผม
‎สัญชาตญาณในการเอาตัวรอดของผม ‎ยังไม่ป่นปี้
‎และไม่ว่าสุดท้ายแล้ว ผมจะรอดหรือไม่
‎นั่นคือสิ่งที่ผมให้ความสำคัญอยู่
‎คุณไปเจอพวกคนพิลึกๆ
‎ไปเจอคนที่แปลกๆ ไม่เหมือนใคร
‎ตอนนี้ผมเป็นศิลปินอยู่แล้ว ก็เลย...
‎ศิลปินหลายคน ‎ก็เป็นคนแปลกๆ ใช่ไหมล่ะ
‎ยิ่งเจอคนพวกนี้มากเข้า
‎คุณก็จะคิดได้ว่า ‎ "มันไม่อะไรต้องกลัวนี่"
‎ซึ่งผมก็ยังเรียนรู้อยู่
‎ฉันเริ่มต้นชีวิตใหม่ในช่วงวัยยี่สิบปลายๆ
‎ฉันรู้สึกว่าตัวเองยังมี ‎ความสามารถในการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ
‎ที่คนอายุเท่าฉันเริ่มไม่มีแล้ว
‎และฉันคิดว่ามันเป็นเพราะว่า ‎ฉันอยากเรียนรู้อยู่ตลอด
‎เพราะฉันถูกพรากจากการเรียนรู้มาก่อน
‎ฉันตัดสินใจ ตอนอายุได้ 21 หรือ 22 ปี
‎ฉันรู้สึกจริงๆ ว่าในชีวิตนี้ ‎ฉันอยากที่จะ
‎ได้เป็นผู้ให้ ได้ช่วยเหลือคนอื่นบ้าง
‎อย่างที่ฉันไม่เคยได้รับ ‎ตอนที่ออกจากลัทธิมา
‎สอนพวกเขาว่าพวกเขาเลือกเพื่อตัวเองได้
‎ว่าพวกเขาทำอะไรที่ดีกับตัวเองได้
‎และพวกเขามีอิสระแบบนั้นได้
‎ฉันเป็นผู้รอดชีวิต
‎และไม่นานจากนั้นมา
‎ฉันรู้สึกว่าทุกวันที่ฉันยังมีชีวิต
‎ฉันก็เหมือนเย้ยจิม โจนส์อยู่
‎ลอร่า โคห์ลกลับไปที่กายอานา ในปี 2018 ‎พร้อมกับผู้รอดชีวิตจากโจนส์ทาวน์คนอื่นๆ
‎ไม่กี่คนที่โชคดีที่บังเอิญไม่อยู่ในโจนส์ทาวน์
‎ในวันที่โศกนาฏกรรมเกิดขึ้น
‎ฉันคิดว่าเราต้องพูดถึงเรื่องนี้กันให้มากขึ้น
‎นี่ไม่ใช่เรื่องของจิม โจนส์ กับบรรดาผู้ติดตาม
‎แต่เป็นเรื่องของคน 917 คน กับไอ้บ้าคนหนึ่ง
‎คำบรรยายโดย ธัญ รัษฎานุกูล